Adnan:Alper:Demirci

Bildiğin müzikten şaşmayacaksın sevgili Alper. “Yeni şeyler deneyeyim, ufkumu genişleteyim” dersen olacağı budur işte, yeni müziğin yan etkilerini görürsün. Uyuyamazsın, aklına sürekli o şarkılar gelir, delirmeye başlarsın. 2 gündür nedir bu eğilim böyle? Fenriz dayı dedi diye sarmışsın saykodelik rock semalarında takılmaya, yakında müzikten kafa uçmuş şekilde mi toplayacağız seni?

Daha önce bir yerde de söylemiştim sanki ama benim zihnimde 3 ses dolaşır: Biri kesintisiz müzik yayını, biri kendi doğal düşüncelerim ve diğeriyse benim 30 yıl yaşlı halim olduğunu zannettiğim, daha tedbirli daha sakin bir ses. İşte dün gece bu ses bana bunları söylüyordu. Haklıydı da, bir türlü uyuyamıyordum. Kafamdaki kesintisiz müzik yayını sadece bu şarkılardan çalıyordu, hem de en deli olanlarından. Yastığı evirip çevirdim, yatağin içinde tepindim, durduğum andaki rastgele pozisyonda uyumaya çalıştım, yemedi. Bir yandan şarkılar da devam ediyor. Bir yandan yastığa çok fena kıl kaptım, sürekli kafam kaşınıyor. Kesinlikle berbat bir durum, madde kullanmayı geçtim, sigara bile içmeyen şahsımın kafasını uçmuşa döndürdü bütün bunlar: kafamda sürekli dönen saykodelik rock tarzı şarkılar, uykusuzluk, biraz da mide kazıntısı.

İşte olay albümün kapağı

Kasım ayının sonlarına doğru internette dolaşırken Darkthrone grubunun davulcusu Fenriz’in zaman zaman toplama albümler derlediğini gördüm. Bir black metal derlemesi yaptığını biliyordum ama Vice Magazine adlı internet sitesi için yaptığını düşündüğüm Trapped Under Vice derlemelerini de gördüm. Şimdiye kadar iki tane yapmış bunlardan bildiğim kadarıyla. Birincisi, unutulmaya yüz tutmuş thrash metal grupları ile “kararmış (blackened) thrash metal” gruplarının şarkılarından derlediği, haşin bir 78 dakika. İkincisini daha sonra çıkarıyor, ondaysa işte, berbat geçen dün gecemin içine limon sıkan, yarasına kolonya döken, vur deyince öldüren o malum şarkılar var. 60′lı ve 70′li yıllardan, pek az insanın bileceği gruplardan bir derleme yapıyor. İşte, saykodelik rock, progresif rock, hard rock ve ilkel haldeki heavy metal tarzlarını barındıran bu toplamayı, ilgimi çektiği için indirmeye karar verdim. Ama hemen açıp dinlemedim, birkaç gün harddiskimde öylece durdu.

Aralık ayına geldiğimizde, daha sonra ikinci “Vukuatlarım” yazısında anlatmayı düşündüğüm bir bilgisayar kıtlığı yaşadım. 30 Kasım’da başlayan bu ayrılık ile 31 Aralık akşamına kadar bilgisayardan uzak, bohem bir hayat geçirdim. Bu arada Trapped Under Vice II’yi dinlemek de 1 ay ertelenmiş oldu. Sonra bilgisayarım geldi, yeni yılın ilk günlerinde yine es geçtim derlemeyi. Aslında bu kadar üşengeç olmamın nedeni, Windows Media Player kütüphanesine tek şarkılık sanatçılar eklenmesini istemeyişimdi. Bir de tek tek değil, albüm gibi dinlemek istiyordum.

Sınav arifesinde bir gün, sınav hakkında bilgilerimin taze olduğunu düşünüp çalışmakta zorlanırken aynı zamanda vicdan azabı da çekiyordum, “ulan şimdi böyle diyorum da ya yarın sınavda geçici hafıza kaybı yaşarsam?” dediğim bir huzursuzluk vardı. Sonra kafa dağıtmak için bilgisayarı açtığımda aklıma işte “o” geldi. Hemen ID etiketlerini Various Artists yaptım, güzel müzikçalarıma yükledim, bilgisayarı kapattım, ders çalışırken ilk defa o derlemeyi dinledim. Hmm ilgi çekici, gizemli. Son günlerde ben de ilkel metal dönemlerine ilgi duyuyordum, Pentagram’daki (Amerikan olan) gitar tonuna, Black Sabbath’ın ilk yıllarındaki gitar tonuna hasta olmakla meşguldüm. İşte beni böyle çekti bu derleme. Akşam oldu, bu sefer Winamp’i kurup bilgisayardan tekrar dinledim. Fenriz’e hayırduası yapmakla meşguldüm, ne kadar hayırlı bir şey yaptığını düşündüğüm için!

Ertesi akşam, özel hayatımda pot kırmak kategorisinde yaptığım affedersiniz bir dangalaklık yüzünden keyfim tamamen kaçmış ve üzülmüştüm. Bilgisayarın başına oturduğumda elim müziğe gitti, ama o havayla “eşşek sudan gelene kadar döveriz!” tarzı thrash metal şarkıları dinleyesim yoktu gerçekten. Aklıma dünkü derleme geldi, nasıl da huzurluydu, nasıl da sakindi öyle… Bir parti daha dinledim, 3 etti. Bu üç sefer, albümde öne çıkan şarkıların kafama kazınması için yeterli oldu. Bu kadar kısa sürede olan kazımaya şaşırırken, ne kadar kolay dinlenen şarkılar olduğunu düşündüm.

Gece geç yattım. Bilgisayara bakmak kesinlikle gözlerimi ağrıtıyor, ama bağımlısı kölesi olmuşuz bir kere napalım… Yatağa yatınca güzelce uyuyacağımı düşündüm ama yanılıyordum. Önce zihnimden, okuduğum bir dergiye eleştiri mektubu yazıyordum. Ardından internet günlüğüme yazacağım yazıları kurgulamaya başladım. Sonra rahat edememeye, üstelik doğru dürüst düşünememeye başladım. Zihnimde sürekli bu iki gündür dinlediğim şarkıların en psikopatları çalmaya başladı: Cecil Rons (Caravan adlı gruba ait), Race With the Devil (The Gun), Filigree & Shadow (Fever Tree), Jesus Freaks (Ice Cross)… Fantastik enstrüman sesleri, sakin giderken aniden bağıran vokaller, psikopatça ve fütursuzca atılan kahkahalar… Beni de kendine benzetecekti herhalde bu deli şarkılar. Bir türlü rahat edememeye, yastığı evirip çevirmeye, yorganı tekmelemeye başladım. Uyumak istiyordum ama uyuyamıyordum. Bir yandan kafam deli gibi kaşınıyordu. Bir an tip kayacak falan demeden sıfıra vurmak istedim. Kafayı böyle mi sıyıracaktım? Sonra kalkıp saate baktım, 3:14′ü gösteriyordu. “Hah 3:15 olsun da Şeytan Çarpması filmi gerçek olsun bir de, tam olsun :F” diye durumla dalga geçip tekrar yattım. Hala o lanet şarkılar devam ediyordu kafamda. İşte o zaman “bilge Alper” adını taktığım, zihnimdeki ikinci ses, yazının başındaki cümleleri sarf etti.

Bundan sonra efendi adam olup, efendi efendi thrash metalimi dinlemeye devam etme kararı aldım. Bir daha “ilkel metal” ayağına saykodelik rock olaylarına giren ne olsun :F. “Heavy metal gençlerimizi intihara özendiriyor” cümlesini sarf eden talihsiz yetkililereyse söyleyecek söz bulamıyorum. İnsanı hayata en çok bağlayan müzik heavy metal yahu! İntihara özendirse özendirse, moral bozukken ve uykusuzken alınan aşırı dozda saykodelik rock özendirir! :F Son olarak, bugün yatmadan yastık kılıfını değiştirsem fena olmayacak…